Η χρήση τεχνικών της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στη διδακτική των μαθηματικών σε παιδιά δημοτικού. Μια έρευνα δράσης στο δημοτικό σχολείο "Αυτενεργώ". - Τσόμπανου, Φωτεινή (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2019)
Η παρούσα διπλωματική εργασία αποσκοπεί στη περιγραφή της έρευνας που διεξήχθη από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο του 2018 σε μαθητές της Γ’ τάξης του Δημοτικού. Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετήσει αν ένα πρόγραμμα Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση μπορεί να επηρεάσει τη στάση των μαθητών απέναντι στα μαθηματικά. Με την πάροδο των χρόνων και ακολουθώντας τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας αυξάνεται προοδευτικά η ανάγκη των μαθηματικών γνώσεων στην καθημερινή ζωή. Τα μαθηματικά, όμως, σε πολλά παιδιά προκαλούν αρνητικά συναισθήματα, όπως άγχος. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι εμπόδιο στην καλή επίδοση αλλά και στη θετική απόκριση απέναντι στα μαθηματικά αποτελούν ορισμένες επιστημολογικές πεποιθήσεις που έχουν τα παιδιά σχετικά με αυτό το διδακτικό αντικείμενο. Η συγκεκριμένη έρευνα επιχειρεί με τη χρήση των τεχνικών της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση να μεταβάλλει αυτές τις αντιλήψεις - εμπόδια που έχουν κάποιοι μαθητές. Η Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση είναι η ανεξάρτητη μεταβλητή της έρευνας και οι Επιστημολογικές Πεποιθήσεις των παιδιών απέναντι στα μαθηματικά αποτελούν τις εξαρτημένες μεταβλητές. Συγκεκριμένα, οι εξαρτημένες μεταβλητές είναι οι εξής πέντε επιστημολογικές πεποιθήσεις: «Προέλευση της Γνώσης», «Προσπάθεια και Χρόνος», «Ικανότητα της Μάθησης», «Σταθερότητα της Μαθηματικής Γνώσης» και «Δομή της Μαθηματικής Γνώσης». Η παρούσα ερευνητική μελέτη χρησιμοποιεί το συνδυασμό του οιωνεί-πειραματικού σχεδιασμού (με τη χρήση πειραματικής ομάδας και ομάδας ελέγχου και τον πριν και μετά έλεγχο στις δύο ερευνητικές ομάδες) και την έρευνα δράσης. Την πειραματική ομάδα αποτέλεσε η Γ’ τάξη ενός ιδιωτικού Δημοτικού Σχολείου στο Άργος και την ομάδα ελέγχου η Γ’ τάξη ενός δημόσιου Δημοτικού Σχολείου της Χαλκίδας. Στην πειραματική ομάδα πραγματοποιήθηκαν 12 ωριαία θεατροπαιδαγωγικά εργαστήριαμε ποικίλες τεχνικές της ΔτΕ. Τα μεθοδολογικά εργαλεία που αξιοποιήθηκαν ήταν ποσοτικά και ποιοτικά. Συγκεκριμένα συμπληρώθηκε το ερωτηματολόγιο των «Φιλίππου και Σοφοκλέους, 2011» (πριν και μετά τις παρεμβάσεις) και εφαρμόστηκε η συμμετοχική παρατήρηση της ερευνήτριας. Για την ανάλυση των ευρημάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επιβεβαιώνεται η αλλαγή των στάσεων των μαθητών απέναντι στα μαθηματικά μέσω της ΔτΕ, επιβεβαιώνοντας της αρχική υπόθεση της παρούσας έρευνας. Ακόμη, επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά η αξία της ΔτΕ ως ισχυρό εκπαιδευτικό εργαλείο. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της έρευνας δεν μπορούν να γενικευτούν. Προτείνεται η διεξαγωγή περαιτέρω ερευνών με μεγαλύτερο δείγμα και χρονική διάρκεια. Ακόμη, ανάλογα εργαστήρια ΔτΕ θα ήταν ωφέλιμα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης ακόμη και των ενηλίκων.
Keywords: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Διδακτική των μαθηματικών; Επιστημολογικές πεποιθήσεις; Μεθοδολογία; Παρέμβαση; Έρευνα δράσης; Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Διδακτική των μαθηματικών; Επιστημολογικές πεποιθήσεις; Μεθοδολογία; Παρέμβαση; Έρευνα δράσης; Πρωτοβάθμια εκπαίδευση; Πρωτοβάθμια εκπαίδευση