Διερεύνηση των διεγχειρητικών παραγγόντων που επηρεάζουν τη θερμοκρασία του πυρήνα των ασθενών μετά τη χειρουργική επέμβαση. - Χάλαρη, Ελευθερία (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2018)
Εισαγωγή: Η υποθερμία είναι συνηθισμένη στους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση με αναισθησία. Η υποθερμία δεν είναι μόνο μία δυσάρεστη εμπειρία, αλλά επίσης μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και να αυξήσει τον κίνδυνο μετεγχειρητικών επιπλοκών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των διεγχειρητικών παραγόντων που επηρεάζουν τη θερμοκρασία του πυρήνα των ασθενών κατά τη διάρκεια και μετά τη χειρουργική επέμβαση. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη συσχετίσεως. Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν ενήλικοι ασθενείς, που υπεβλήθησαν σε προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση. Η θερμοκρασία των ασθενών μετριόταν στο μέσο της χειρουργικής επέμβασης, κατά την είσοδο και κατά την έξοδο από τη ΜΜΑΦ με ηλεκτρονικό τυμπανικό θερμόμετρο. Η υποθερμία ορίστηκε ως η θερμοκρασία του πυρήνα του σώματος λιγότερο από 36 οC. 10 Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 944 ασθενείς ηλικίας 55,5±20,5 έτη, εκ των 54,2% ήταν άνδρες. Οι μισοί περίπου ασθενείς (52,7%) είχαν βαθμολογία ASA I και το 40,5% είχε II. Οι μισές χειρουργικές επεμβάσεις ήταν γενικής χειρουργικής. Η μέση διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων ήταν 107,5±51,4 min. Η πλειοψηφία των χειρουργικών επεμβάσεων έγινε με ολική αναισθησία (69,2%). Συνολικά, το 59,6% των ασθενών ανέπτυξε υποθερμία διεγχειρητικά, το 62,7% κατά την είσοδο στη ΜΜΑΦ και το 58,1% κατά την έξοδο. Οι ασθενείς που εμφάνισαν υποθερμία διεγχειρητικά ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (60,1±18,4 έναντι 48,8±21,7 έτη, p<0,05), ήταν σημαντικά περισσότεροι παχύσαρκοι και παθολογικά παχύσαρκοι (33,7% έναντι 24,1%, p<0,05), είχαν σημαντικά μεγαλύτερη βαθμολογία κατά ASA (1,6±0,7 έναντι 1,4±0,6, p<0,05) και συστολική αρτηριακή πίεση διεγχειρητικά (127,9±25,8 έναντι 121,7±27,4 mmHg, p<0,05), χορηγήθηκε σημαντικά μεγαλύτερο αριθμός οπιοειδών (1,3±0,5 έναντι 1,2±0,5, p<0,05), χορηγήθηκε σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό μυοχάλαση (72,3% έναντι 41,3%, p<0,05), υπεβλήθησαν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό σε ολική αναισθησία (74,1% έναντι 61,8%, p<0,05), είχαν σημαντικά μικρότερη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης (101,3±47,2 έναντι 115,1±54,7 min, p<0,05), υπεβλήθησαν σε σημαντικά λιγότερες μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις διάρκειας 180-240 min (3,6% έναντι 7,4%, p<0,05), είχαν σημαντικά μικρότερη θερμοκρασία διεγχειρητικά (35,5±0,3 έναντι 36,2±0,2 οC, p<0,05), είχαν σημαντικά λιγότερες σφίξεις διεγχειρητικά (78,2±17,9 έναντι 80,8±18,3 bpm, p<0.05), χρησιμοποιήθηκε ως γενικό αναισθητικό σε σημαντικά μικρότερο ποσοστό δεσοφλουράνιο (0,7% έναντι 3,6%, p<0,05) και συνδυασμός προποφόλης και δεσοφλουρανίου (18,4% έναντι 42,1%, p<0,05), χορηγήθηκαν οπιοειδή σε σημαντικά μικρότερο ποσοστό (2,3% έναντι 5%, p<0.05) και είχαν τοποθετηθεί σε σημαντικά μικρότερο ποσοστό σε γυναικολογική θέση (11,6% έναντι 20%, p<0,05). Συμπεράσματα: Η συχνότητα εμφάνισης υποθερμίας διεγχειρητικά ήταν 59,6%, ενώ κατά την εισαγωγής και έξοδο από τη ΜΜΑΦ ήταν 62,7% και 58,1% αντίστοιχα. Συνιστάται η παρακολούθηση της θερμοκρασίας του σώματος, η λήψη των απαραίτητων μέτρων για την πρόληψη της υποθερμίας και η θέρμανση κάθε ασθενή που θα υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, η οποία πιθανόν να διαρκέσει περισσότερο από 30 λεπτά. Η αποφυγή της υποθερμίας κατά τη διεγχειρητική περίοδο είναι προτιμότερη από τη θεραπεία της στη μετεγχειρητική περίοδο.
Investigation of perioperative factors that affect the temperature of the core of the patients after the surgical intervention
Keywords: Χειρουργική; Χειρουργική νοσηλευτική; Υποθερμία; Surgery; Surgical nursing; Hypothermia