Show simple item record

dc.contributor.advisorΤσατσαρώνη, Άννα
dc.contributor.authorΜόσχου, Αμαλία
dc.date.accessioned2020-05-11T06:48:36Z
dc.date.available2020-05-11T06:48:36Z
dc.date.issued2019-02
dc.identifier.urihttp://amitos.library.uop.gr/xmlui/handle/123456789/5575
dc.descriptionΑριθμός Εισαγωγής: 012573 cdel
dc.description.abstractΤις τελευταίες δεκαετίες ο κυρίαρχος ευρωπαϊκός και διεθνής λόγος περί ποιότητας και αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών συστημάτων προωθεί την καλλιέργεια των αποκαλούμενων «δεξιοτήτων του 21ου αιώνα», με στόχο την προετοιμασία των μαθητών για την πλήρη συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας και στην κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική ζωή. Η ελληνική εκπαιδευτική πολιτική, σε μια προσπάθεια σύγκλισής της με τις σχετικές υπερεθνικές πολιτικές, προέβη σε σημαντικές αλλαγές στα Προγράμματα Σπουδών και τα σχολικά εγχειρίδια, με αποτέλεσμα αυτά, μέσω του γνωστικού περιεχομένου και των συγκεκριμένων πρακτικών και στόχων που προτείνουν, να οριοθετούν τις γνώσεις και δεξιότητες που πρέπει να αποκτούν οι μαθητές, συγκροτώντας την εικόνα του «καλού μαθητή». Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να προσδιοριστεί το πρότυπο του «καλού μαθητή» που προβάλλεται από τις ευρωπαϊκές/παγκόσμιες πολιτικές και να διερευνηθεί αν το πρότυπο αυτό είναι κυρίαρχο και στην ελληνική πραγματικότητα τόσο σε εθνικό επίπεδο μέσω των ΑΠ, όσο και σε επίπεδο σχολικής τάξης, μέσω των αναπλαισιώσεων στις οποίες προβαίνουν οι εκπαιδευτικοί. Με βάση τη θεωρία του Bernstein για τον τρόπο συγκρότησης της εκπαιδευτικής γνώσης και μέσω ημι-δομημένων συνεντεύξεων, η έρευνα εστιάζει στον λόγο εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, προκειμένου να αποτυπωθεί ο τρόπος με τον οποίο οι ίδιοι νοηματοδοτούν την έννοια του «καλού μαθητή» και να προσδιοριστεί ο βαθμός στον οποίο ο λόγος τους έχει δεχθεί επίδραση τόσο από τον κυρίαρχο υπερεθνικό λόγο περί δεξιοτήτων όσο και από τον επίσημο εθνικό εκπαιδευτικό λόγο. Στην έρευνα καταδεικνύεται ότι, παρά τις ποικίλες επιρροές που δέχονται, οι εκπαιδευτικοί πραγματώνουν το αναλυτικό πρόγραμμα με σχετική αυτονομία, με τη χρήση μοντέλων παιδαγωγικής που συνδυάζουν στοιχεία ορατής και αόρατης παιδαγωγικής πρακτικής. Διαπιστώνεται ακόμη ότι, αν και αναγνωρίζουν την αξία των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα για τους σύγχρονους εκπαιδευομένους, αρθρώνουν έναν υβριδικό λόγο για τους στόχους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, με έμφαση στην ανθρωπιστική διάστασή της. Παράλληλα, από την έρευνα συνάγεται ότι ενώ οι εκπαιδευτικοί παραδέχονται ότι η εικόνα του «καλού μαθητή» που διαμορφώνουν κατά την αλληλεπίδρασή τους με τους μαθητές και τις μαθήτριες δε στηρίζεται σε μετρήσιμες δεξιότητες και είναι σχετικά υποκειμενική, οι ίδιοι δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τις επιπτώσεις των επιλογών τους (συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών αξιολόγησης που εφαρμόζουν) στην αναπαραγωγή των εκπαιδευτικών ανισοτήτων.el
dc.format.extent156el
dc.language.isoelel
dc.publisherΠανεπιστήμιο Πελοποννήσουel
dc.rightsΑναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα*
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/*
dc.subjectΕκπαίδευση, Πρωτοβάθμια -- Ελλάδαel
dc.subjectΜαθητές -- Αξιολόγηση των -- Ελλάδαel
dc.subjectΔεξιότητες μελέτηςel
dc.subjectΕκπαίδευση -- Προγράμματα μαθημάτων -- Ελλάδαel
dc.subjectΕκπαιδευτική ισότητα -- Ελλάδαel
dc.subjectΚίνητρα στην εκπαίδευση -- Ελλάδαel
dc.subjectΕκπαίδευση και κράτος -- Ελλάδαel
dc.titleΤο πρότυπο του "καλού μαθητή", όπως αναπλαισιώνεται στις αντιλήψεις και τις πρακτικές των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσηςel
dc.typeΜεταπτυχιακή διπλωματική εργασίαel
dc.contributor.committeeΚουλαϊδής, Βασίλειος
dc.contributor.committeeΤσακίρη, Δέσποινα
dc.contributor.departmentΤμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικήςel
dc.contributor.facultyΣχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημώνel
dc.contributor.masterΕκπαιδευτικά Προγράμματα και Υλικό: Τυπική, Άτυπη και από Απόσταση Εκπαίδευσηel
dc.subject.keywordΚαλός μαθητήςel
dc.subject.keywordΑξιολόγησηel
dc.subject.keywordΔεξιότητες 21ου αιώναel
dc.subject.keywordΠαιδαγωγική πρακτικήel
dc.subject.keywordΠαιδαγωγικό μοντέλοel
dc.description.abstracttranslatedIn recent decades, the prevailing European and international discourse on the quality and effectiveness of education systems has been promoting the so-called "21st century skills" in order to prepare students for their full participation in the labour market and the social, political and cultural life. Greek educational policy, in an effort to align with the related supranational policies, has made significant changes to the curricula and textbooks, which as a result, through the cognitive content and the specific practices and objectives they propose, delimit the knowledge and skills that students must acquire, thereby forming the image of the "good student". The aim of this research is to identify the model of the "good student" promoted by European / global policies and to explore whether this model is dominant in the Greek case, at national level through the curriculum and at school level through the recontextualisations made by teachers. Based on Bernstein's theory about the ways in which educational knowledge is constructed and through semi-structured interviews, the research focuses on the discourse articulated locally by primary education teachers in order to identify the meanings they attribute to the notion of "good student" and to determine the extent to which their conceptions have been influenced by the dominant supranational discourse on skills and competencies as well as the formal national educational discourse. The research shows that, despite various influences, teachers have relative autonomy in the way they enact the curriculum, using pedagogical models which combine elements of visible and invisible pedagogical practice. It also shows that, while recognizing the value of 21st century skills for today’s learners, they articulate a hybrid discourse about the objectives of primary education, which tends to give emphasis on its humanistic dimension. At the same time, the empirical data indicates that although teachers admit that the image of a "good learner" that they shape in their interaction with the pupils is not based on measurable skills and is somehow subjective, they themselves are not able to recognize the implications of their choices (including the assessment practices they apply) for the reproduction of educational inequalities.el


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Except where otherwise noted, this item's license is described as
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα