Show simple item record

dc.contributor.advisorΚριεμάδης, Αθανάσιος
dc.contributor.advisorΑλεξόπουλος, Παναγιώτης
dc.contributor.advisorΔουβής, Ιωάννης
dc.contributor.authorΣκουλά, Εμμανουέλα
dc.description.abstractThe core problem of strategic planning is understanding its multi-faceted character and interrelating different aspects of the strategic planning development. The study’s primary purposes were to (a) determine the extent to which University Sports Organizations, members of International Sports Federation (F.I.S.U.), use strategic planning, (b) identify key factors discouraging strategic planning, c) determine the level of satisfaction in relation to predetermine performance indicators, d) develop a strategic planning process model for implementation by those Organizations, and e) examine relationships between the use of strategic planning and the variables: (1) organizations’ model of governance; (2) percentage of students participating in competitions of the university sports organizations to the total number of students engaged in sport activities in higher education; and (3) the percentage of the organizations’ self-generated revenues raised by University Sport Organizations as opposed to state funds. A questionnaire designed by Kriemadis (1992) has undergone some modification for this study. Factor analysis followed by Cronbach’s reliability analysis, were employed in a pilot attempt to ascertain the multidimensionality of each construct and the internal consistency of the extracted factors. The repeated measures Anova, the chi-square test, the paired sample ttest and the t-test independent samples were used for the data analysis. The level of significance was set at 0.05. All 153 University Sports Organizations were surveyed. The response rate was 53.6%, of which 36.7% were classified as strategic planners and statistical significant differences arose between strategic and non-strategic planners regarding the planning processes. The major factor discouraging planning was insufficient financial resources (71.6%), while the level of satisfaction “to a great extent” did not exceed 70% of the organizations for any factor. A generic strategic planning process model has been developed to overcome the difficulties in formulating and implementing plans. This study may constitute the basis for further research in this area.el
dc.format.extent171 σελ.el
dc.publisherΠανεπιστήμιο Πελοποννήσουel
dc.rightsΑναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα*
dc.subjectΣτρατηγικός σχεδιασμόςel
dc.titleStrategic planning in University Sports Organizations (member of F.I.S.U)el
dc.typeΜεταπτυχιακή διπλωματική εργασίαel
dc.contributor.departmentΤμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμούel
dc.contributor.facultyΣχολή Επιστημών Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωήςel
dc.contributor.masterΟργάνωση και Διοίκηση Αθλητικών Οργανισμών και Επιχειρήσεωνel
dc.subject.keywordSports organizationsel
dc.subject.keywordUniversity athletic departmentsel
dc.description.abstracttranslatedΣκοπός της έρευνας ήταν να: α) καθοριστεί το εύρος στο οποίο τα μέλη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Πανεπιστημιακού Αθλητισμού (F.I.S.U.), χρησιμοποιούν στρατηγικό σχεδιασμό, β) αναγνωριστούν οι παράγοντες που αποθαρρύνουν τη χρήση του στρατηγικού σχεδιασμού, γ) καθοριστεί ο βαθμός ικανοποίησης των ανωτέρω Οργανισμών όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα τους, δ) αναπτυχθεί ένα μοντέλο στρατηγικού σχεδιασμού και ε) να εξεταστεί η σχέση ανάμεσα στη χρήση του στρατηγικού σχεδιασμού και των μεταβλητών: (1) μοντέλο διακυβέρνησης των οργανισμών, (2) ποσοστό των φοιτητών που συμμετέχουν σε διοργανώσεις των Οργανισμών σε σχέση με τους απασχολούμενους φοιτητές σε αθλητικές δραστηριότητες της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και (3) ποσοστό των εσόδων αυτοχρηματοδότησης των Οργανισμών σε σχέση με την κρατική χρηματοδότηση. Το ερωτηματολόγιο που δημιουργήθηκε από τον Αθανάσιο Κριεμάδη (1992) επιδέχθηκε τις απαραίτητες τροποποιήσεις για τις ανάγκες της έρευνας. Παραγοντική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε με σκοπό την εξαγωγή λανθανουσών μεταβλητών που εξηγούν τις υπάρχουσες συσχετίσεις των παρατηρούμενων μεταβλητών (παραγόντων). Ως δείκτης εσωτερικής συνέπειας χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστή άλφα του Cronbach. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το chi-square test, repeated measures Anova, t-test independent samples και το paired sample t-test. Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε στο 0.05. Το ποσοστό ανταπόκρισης στην έρευνα ήταν 53.6%. Στατιστικά σημαντικές διαφορές βρέθηκαν, όσον αφορά τις διαδικασίες σχεδιασμού, ανάμεσα στους “strategic planners” (36.7%) και “non-strategic planners” (63.3%). Οι ανεπαρκείς οικονομικοί πόροι ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας που αποθαρρύνει το στρατηγικό σχεδιασμό (71.6%), ενώ για κανέναν παράγοντα δεν ήταν ικανοποιημένοι οι οργανισμοί σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70%. Ένα μοντέλο στρατηγικού σχεδιασμού δημιουργήθηκε και παρουσιάζεται αναλυτικά. Η παρούσα έρευνα είναι δυνατό να αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω έρευνα στον τομέα αυτό.el

Files in this item


This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Except where otherwise noted, this item's license is described as
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα