Αντιλήψεις εκπαιδευτικών Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού(ΕΒΠ) ως προς την φροντίδα/ένταξη των βρεφών/νηπίων με αναπηρία

Abstract

Εισαγωγή: Η προσχολική αγωγή αποτελεί κρίσιμη βαθμίδα για την πρώιμη φροντίδα και ένταξη παιδιών με αναπηρία. Στο πλαίσιο αυτό, το Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό (ΕΒΠ) διαδραματίζει καίριο ρόλο, αν και οι αντιλήψεις και στάσεις του παραμένουν περιορισμένα διερευνημένες στο ελληνικό πλαίσιο. Σκοπός: Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση των αντιλήψεων του ΕΒΠ σχετικά με τη φροντίδα και την εκπαιδευτική ένταξη βρεφών και νηπίων με αναπηρία, καθώς και η ανάδειξη παραγόντων που διευκολύνουν ή δυσχεραίνουν τον ρόλο του σε ένα συμπεριληπτικό προσχολικό περιβάλλον. Μεθοδολογία: Υιοθετήθηκε ποσοτική προσέγγιση με δομημένο ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς. Στην έρευνα συμμετείχαν 73 μέλη ΕΒΠ από δομές προσχολικής αγωγής στον Δήμο Κορινθίων. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με περιγραφική και επαγωγική στατιστική, μέσω SPSS. Αποτελέσματα: Τα μέλη του ΕΒΠ αναγνώρισαν τον ρόλο τους ως ουσιαστικό, δηλώνοντας επάρκεια σε βασικές πρακτικές φροντίδας και ιδιαίτερα θετικές στάσεις απέναντι στη συμπεριληπτική εκπαίδευση. Ωστόσο, εντοπίστηκαν προκλήσεις που αφορούν την ασάφεια του θεσμικού ρόλου, τις ελλιπείς υποδομές, τον αυξημένο φόρτο εργασίας και την περιορισμένη επιμόρφωση. Δημογραφικοί παράγοντες, όπως το μορφωτικό επίπεδο, η ηλικία και η δομή εργασίας να ανάδειξαν διαφοροποιήσεις. Σημαντικές επιμορφωτικές ανάγκες καταγράφηκαν στη συμπεριληπτική εκπαίδευση, της στη διαχείριση συμπεριφοράς και στην εναλλακτική επικοινωνία. Συμπεράσματα: Η μελέτη ανέδειξε ένα προσωπικό με θετικές στάσεις και προθυμία συμβολής, αλλά και σαφείς ανάγκες για θεσμική κατοχύρωση, ενίσχυση πόρων και στοχευμένη επιμόρφωση. Η ενδυνάμωση του ΕΒΠ αναδεικνύεται ως καθοριστικός παράγοντας για την ουσιαστική εφαρμογή της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης στην προσχολική βαθμίδα.