Παραβατική και βίαιη συμπεριφορά των νέων και δημοσιονομική πολιτική

Abstract

Το φαινόμενο της παραβατικότητας των ανηλίκων απασχολεί ιδιαίτερα τόσο την επιστημονική κοινότητα όσο και ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο, καθώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διεθνώς μια ποσοτική και, κυρίως, ποιοτική διαφοροποίηση στα αδικήματα που διαπράττονται από ανηλίκους. Η παρούσα εργασία διερευνά το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας υπό το πρίσμα των γενεσιουργών αιτιών σε σχέση με τη σύγχρονη κοινωνική και δημοσιονομική πολιτική στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Εστιάζει στη σχέση μεταξύ της κατανομής των δημόσιων δαπανών και της πρόληψης ή αντιμετώπισης της παραβατικής συμπεριφοράς ανηλίκων, θέτοντας ως βασικό ερώτημα κατά πόσο το κράτος επενδύει στην υποστήριξη των νέων μέσω πολιτικών πρόνοιας, εκπαίδευσης και υποδομών. Μέσα από θεωρητική προσέγγιση, βιβλιογραφική ανασκόπηση και συγκριτική ανάλυση, εξετάζεται το πολυμορφικό παραγοντικό υπόβαθρο που οδηγεί τη νεολαία στη βία, και οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και των πολιτικών λιτότητας στην παιδική φτώχεια, καθώς και ο βαθμός στον οποίο η υποχρηματοδότηση των κοινωνικών δομών σχετίζεται με την διατήρηση ή και όξυνση του φαινομένου της νεανικής παραβατικότητας. Η εργασία αναδεικνύει την ανάγκη μετάβασης από κατασταλτικά μοντέλα σε προληπτικές και συμμετοχικές στρατηγικές, ενισχύοντας θεσμούς κοινωνικής στήριξης, αθλητικές- πολιτιστικές δράσεις εντός και εκτός σχολικού περιβάλλοντος. Παράλληλα, προτείνει την ενεργό εμπλοκή των ίδιων των νέων στον σχεδιασμό πολιτικών που τους αφορούν, προκειμένου να ενισχυθεί η ψυχική ανθεκτικότητα και η κοινωνική συνοχή. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επένδυση στους νέους αποτελεί όχι μόνο κοινωνικοπολιτική και ηθική επιταγή, αλλά και βασική προϋπόθεση για την πρόληψη της βίας και τη διασφάλιση ενός δικαιότερου και πιο σταθερού κοινωνικού μέλλοντος.