Προσχολική Αγωγή και Τοπική Αυτοδιοίκηση υφιστάμενη κατάσταση – προοπτική /προτάσεις. Μελέτη περίπτωσης ο Δήμος Ξάνθης και η Διεύθυνση Προσχολικής Αγωγής

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ κοινωνικής πολιτικής και τοπικής αυτοδιοίκησης, εστιάζοντας στον τομέα της προσχολικής αγωγής και ειδικότερα στη λειτουργία των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών. Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η μεταβίβαση της αρμοδιότητας των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών στην τοπική αυτοδιοίκηση έχει επηρεάσει τη διοικητική οργάνωση, τη χρηματοδότηση, την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και τον κοινωνικό τους ρόλο. Η εργασία βασίζεται σε συνδυαστική μεθοδολογική προσέγγιση, η οποία περιλαμβάνει τη θεωρητική ανάλυση του θεσμικού και διοικητικού πλαισίου της κοινωνικής πολιτικής και της προσχολικής αγωγής, καθώς και την εμπειρική διερεύνηση μέσω πρωτογενούς έρευνας. Η εμπειρική έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση δύο δομημένων ερωτηματολογίων, ένα για τους εργαζόμενους στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς και ένα για τους γονείς των παιδιών που φοιτούν σε αυτούς, καθώς και με τη λήψη συνολικά οχτώ συνεντεύξεων, από υπαλλήλους των Παιδικών και Βρεφονηπιακών Σταθμών, από στελέχη της Διοίκησης του Δήμου και μίας Αντιδημάρχου. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του λογισμικού SPSS. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι οι δημοτικοί παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί αξιολογούνται γενικά θετικά τόσο από τους εργαζομένους όσο και από τους γονείς, αναδεικνύοντας τον ουσιαστικό κοινωνικό τους ρόλο στη στήριξη της οικογένειας και στη διευκόλυνση της συμφιλίωσης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Παράλληλα, εντοπίζονται σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με την επάρκεια της χρηματοδότησης, τη στελέχωση, τις υποδομές και τη διαθεσιμότητα θέσεων, ιδίως σε τοπικό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό, η εργασία καταλήγει σε ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό πλαίσιο προτάσεων, με στόχο τη βελτίωση και τη βιώσιμη ανάπτυξη των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών ως βασικού πυλώνα άσκησης κοινωνικής πολιτικής στην τοπική αυτοδιοίκηση.