Το Ιδιώνυμο του 1929 και οι πολιτικές διώξεις

Abstract

Η παρούσα εργασία αναλύει τον Νόμο 4229/1929 αναδεικνύοντάς τον ως βασικό μέσο προληπτικής καταστολής στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Εστιάζει στο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο, τη διαδικασία ψήφισης, τη νομική δομή και την εφαρμογή του από τις αρχές, τον ρόλο της Γενικής Ασφάλειας και τις εξορίες αναδεικνύοντας τον αντικομμουνιστικό και ταξικό χαρακτήρα της καταστολής. Αναλύει τα άρθρα του νόμου και τις διοικητικές εξουσιοδοτήσεις, εξετάζοντας την έννοια της επικίνδυνης πρόθεσης. Μέσα από τη συγκριτική προσέγγιση με άλλες χώρες και αναφορά στις συνέχειες του μέτρου μέχρι τη Μεταπολίτευση, τονίζεται η διαρκής σύγκρουση ανάμεσα σε ασφάλεια και πολιτικές ελευθερίες στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.