Επικοινωνία αθλητικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων μεγάλων πολιτιστικών κέντρων: μελέτη περίπτωσης του ΚΠΙΣΝ

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την επικοινωνιακή στρατηγική του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), εστιάζοντας στις αθλητικές και πολιτιστικές του δραστηριότητες. Υιοθετώντας μια ερμηνευτική φιλοσοφία και ποιοτική μεθοδολογία μέσω μιας μελέτης περίπτωσης η έρευνα βασίστηκε σε εκτεταμένη ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας, σε ανάλυση ιστοσελίδων, μέσων κοινωνικής δικτύωσης και εγγράφων του ΚΠΙΣΝ, αλλά και σε ημι δομημένες συνεντεύξεις με στελέχη του οργανισμού, προκειμένου με την τριγωνοποίηση που πραγματοποιήθηκε να εξαχθούν πιο ασφαλή συμπεράσματα. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανοιχτότητα, την προσβασιμότητα και την ενεργό συμμετοχή ως τους θεμελιώδεις πυλώνες της επικοινωνιακής στρατηγικής του ΚΠΙΣΝ, διαμορφώνοντας ένα ισχυρό brand identity (ταυτότητα μάρκας) που προωθεί έναν χώρο "για όλους". Παρατηρήθηκε μια σαφής διαφοροποίηση στην επικοινωνιακή προσέγγιση μεταξύ των πολιτιστικών και αθλητικών δράσεων, με τις πολιτιστικές να απαιτούν πιο εντατική και πολυδιάστατη προβολή, ενώ οι αθλητικές επικοινωνούνται πιο συμπυκνωμένα, λόγω του σταθερού και αφοσιωμένου κοινού τους. Η ψηφιακή επικοινωνία αναδείχθηκε ως ο κεντρικός πυλώνας, με το website (δικτυακός τόπος) και τα social media (μέσα κοινωνικής δικτύωσης) να επιδεικνύουν υψηλή αποτελεσματικότητα στην προσέλκυση και δέσμευση του κοινού υποστηριζόμενη από μια δεδομενοκεντρική προσέγγιση. Η οργανωμένη διαχείριση αλληλεπίδρασης και κρίσεων καθώς και η αξιοποίηση του feedback, (ανατροφοδότηση) συμβάλλουν στην εμπιστοσύνη του κοινού και τη συνεχή βελτίωση. Το ΚΠΙΣΝ επιδεικνύει προοδευτική προσέγγιση με συνεχή παρακολούθηση τάσεων και αναγνώριση του ρόλου νέων τεχνολογιών και ανθρώπινων αφηγήσεων στη μελλοντική επικοινωνία. Οι περιορισμοί της μελέτης περιλαμβάνουν τη γενικευσιμότητα λόγω της μελέτης περίπτωσης, την υποκειμενικότητα των απαντήσεων και τους περιορισμούς πρόσβασης σε ευαίσθητα ποσοτικά δεδομένα. Η μελέτη αυτή παρέχει πρακτικές συστάσεις για τη βελτιστοποίηση της επικοινωνίας σε αντίστοιχους οργανισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό και προτείνει κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα όπως συγκριτικές μελέτες και περαιτέρω διερεύνηση της επίδρασης νέων τεχνολογιών.