Διερεύνηση του βαθμού ικανοποίησης ασθενών. Μελέτη περίπτωσης στην Μονάδα Μεσογειακής Αναιμίας του Γ.Ν.Α "Γ. Γεννηματάς".

Abstract

Η Μεσογειακή Αναιμία (Θαλασσαιμία) αποτελεί μία από τις συχνότερες κληρονομικές διαταραχές της αιμοσφαιρίνης παγκοσμίως, με σημαντικές επιπτώσεις στη σωματική υγεία, την ψυχολογία και την κοινωνική ζωή των ατόμων που πάσχουν. Η ποιότητα της χρόνιας φροντίδας διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της λειτουργικότητας και στη βελτίωση της καθημερινότητας των ασθενών. Η παρούσα μελέτη εξετάζει τον βαθμό ικανοποίησης των ασθενών που παρακολουθούνται στη Μονάδα Μεσογειακής Αναιμίας του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. Γεννηματάς», αξιοποιώντας το σταθμισμένο εργαλείο PACIC-PLUS. Στην έρευνα συμμετείχαν 107 ενήλικοι ασθενείς, οι οποίοι συμπλήρωσαν ανώνυμα το ερωτηματολόγιο PACIC-PLUS και παρείχαν δημογραφικές, κοινωνικές και κλινικές πληροφορίες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η συνολική εμπειρία φροντίδας αξιολογήθηκε ως μέτρια προς ικανοποιητική, με υψηλότερες τιμές στις ενότητες που αφορούν την ενεργοποίηση των ασθενών, τη λήψη αποφάσεων και την παρακολούθηση της πορείας τους. Η διάσταση της «Στοχοθεσίας» συγκέντρωσε τις χαμηλότερες βαθμολογίες. Η συνολική κλίμακα PACIC-PLUS παρουσίασε πολύ υψηλή εσωτερική συνέπεια (Cronbach’s α = 0,945), επιβεβαιώνοντας την αξιοπιστία της εφαρμογής της στο ελληνικό δείγμα. Η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε περιορισμένες διαφορές ανάμεσα σε κοινωνικές και δημογραφικές ομάδες. Σημαντικές διαφοροποιήσεις εμφανίστηκαν μόνο στη διάσταση των «Επακόλουθων», σε σχέση με το μορφωτικό επίπεδο και την παρουσία συννοσηρότητας. Δεν διαπιστώθηκαν συσχετίσεις μεταξύ του βαθμού ικανοποίησης και παραγόντων όπως φύλο, ηλικία, οικονομική κατάσταση, έτη θεραπείας ή ψυχολογική επιβάρυνση. Τα ευρήματα δείχνουν μια σχετικά σταθερή και ομοιογενή ποιότητα φροντίδας, ενώ ταυτόχρονα επισημαίνουν την ανάγκη ενίσχυσης της στοχοθεσίας και της εξατομικευμένης ενημέρωσης, ιδίως σε ασθενείς με χαμηλότερο εκπαιδευτικό υπόβαθρο. Η μελέτη προσφέρει ουσιαστική συμβολή στη διερεύνηση της ποιότητας φροντίδας των ατόμων με Μεσογειακή Αναιμία στην Ελλάδα. Παράλληλα, παρέχει χρήσιμες κατευθύνσεις για τη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και θέτει τη βάση για μελλοντικές, ευρύτερης κλίμακας, πολυκεντρικές και διαχρονικές έρευνες. Επιπλέον, αναδεικνύει τη σημασία μιας ανθρωποκεντρικής, συντονισμένης και εξατομικευμένης προσέγγισης στη φροντίδα, η οποία μπορεί να ενισχύσει ουσιαστικά την εμπειρία και την ποιότητα ζωής των ασθενών.