Αξιολόγηση των γνώσεων και των στάσεων των εξωτερικών ασθενών σχετικά με τη μικροβιακή αντοχή και την κατανάλωση αντιμικροβιακών φαρμάκων. Μελέτη στο Γενικό Νοσοκομείο Αργολίδας - Νοσηλευτική Μονάδα Άργους.

Abstract

Η χρήση των αντιβιοτικών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προόδους της ιατρικής επιστήμης, η οποία έχει βελτιώσει τις συνθήκες ζωής και καθημερινότητας των ανθρώπων. Το πρόβλημα εντοπίζεται με τη μη ορθολογική χρήση τους, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε αυξημένη μικροβιακή αντοχή, επιφέροντας σοβαρούς κινδύνους και οδυνηρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Η ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών αφορά την κατάλληλη, στοχευμένη και υπεύθυνη χρήση αυτών των φαρμάκων, με άμεσο στόχο τη διατήρηση της αποτελεσματικότητάς τους και την αποφυγή της ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής . Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η αξιολόγηση γνώσεων και στάσεων εξωτερικών ασθενών σχετικά με τη μικροβιακή αντοχή και τη χρήση αντιμικροβιακών. Πραγματοποιήθηκε ποσοτική, περιγραφική έρευνα σε 150 άτομα στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία του Γ.Ν. Άργους με δομημένο, σταθμισμένο ερωτηματολόγιο. Η εσωτερική αξιοπιστία ήταν υψηλή (Cronbach’s α=0,799). Η ανάλυση έγινε στο IBM SPSS 25 με μη παραμετρικούς ελέγχους (Spearman, Mann–Whitney U, Kruskal–Wallis, χ²). Η πλειονότητα των συμμετεχόντων γνώριζε τη σημασία της μικροβιακής αντοχής και αναγνώριζε τον ρόλο της ακατάλληλης χρήσης των αντιβιοτικών στη δημόσια υγεία. Παράλληλα, εκφράστηκαν θετικές στάσεις απέναντι στην ιατρική καθοδήγηση και την ανάγκη ορθολογικής χρήσης των αντιβιοτικών. Ωστόσο, αναδείχθηκαν κενά γνώσεων, λανθασμένες αντιλήψεις σχετικά με τις ιογενείς λοιμώξεις και την αποτελεσματικότητα των γενόσημων, καθώς και πρακτικές που δεν συνάδουν με τις κατευθυντήριες οδηγίες, όπως η διακοπή θεραπείας και η αποθήκευση φαρμάκων για μελλοντική χρήση. Η ανάλυση έδειξε συσχέτιση υψηλότερων γνώσεων με θετικότερες στάσεις, ενώ παράγοντες όπως το φύλο και η οικογενειακή κατάσταση εμφάνισαν διαφοροποιήσεις ως προς τις γνώσεις και τις πρακτικές. Η έρευνα κατέδειξε ότι το επίπεδο γνώσεων είναι ελλιπές, παρουσιάζοντας εμφανείς αδυναμίες που απαιτούν συστηματική αντιμετώπιση. Ενώ οι στάσεις παρουσιάζονται γενικά θετικές. Ωστόσο, οι πρακτικές παραμένουν ανεπαρκείς, γεγονός που αναδεικνύει την αναγκαιότητα υλοποίησης στοχευμένων παρεμβάσεων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Ιδιαίτερη έμφαση απαιτείται στην ενίσχυση της ενημέρωσης από τους επαγγελματίες υγείας, στην αυστηρότερη επιτήρηση της συνταγογράφησης και στην ανάπτυξη εκπαιδευτικών δράσεων προσαρμοσμένων στα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού.