Η εικόνα σώματος σε παιδιά και εφήβους με χρόνια νοσήματα

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση της εικόνας σώματος με τη ζωή και την ψυχοκοινωνική προσαρμογή παιδιών και εφήβων που ζουν με χρόνια νοσήματα ή/και αναπηρίες, με στόχο να αναδειχθούν τόσο οι βασικές προκλήσεις όσο και τα σημεία όπου η υποστήριξη στην κοινότητα και στο σχολείο μπορεί να κάνει ουσιαστική διαφορά. Η μελέτη σχεδιάστηκε Ανασκόπηση χαρτογράφησης της περιόδου 2010–2025 και οργανώθηκε με βάση τη λογική PRISMA, ώστε η διαδικασία εντοπισμού, διαλογής και τελικής επιλογής των μελετών να είναι σαφής και αναπαραγώγιμη. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε πέντε βάσεις δεδομένων (PubMed/MEDLINE, Scopus, PsycINFO, CINAHL και Google Scholar) και εντοπίστηκαν συνολικά 106 εγγραφές. Μετά την αφαίρεση διπλοτύπων και τη διαλογή με βάση τίτλο, περίληψη και πλήρες κείμενο, συμπεριλήφθηκαν 10 μελέτες στην τελική σύνθεση. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι νέοι με χρόνια σωματική νόσο, κατά μέσο όρο, τείνουν να αξιολογούν το σώμα τους λιγότερο θετικά από υγιείς συνομηλίκους, ωστόσο η ένταση της διαφοράς διαφοροποιείται ανάλογα με το είδος της πάθησης και το εύρος/ορατότητα των σωματικών αλλαγών. Παράλληλα, η εικόνα σώματος αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας που συνδέεται με την ποιότητα ζωής, την αυτοεκτίμηση, την κοινωνική ένταξη και, σε ορισμένες κλινικές συνθήκες, με συμπεριφορές υγείας που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τη διαχείριση της νόσου. Συνολικά, η ανασκόπηση υπογραμμίζει την ανάγκη έγκαιρης ανίχνευσης δυσφορίας εικόνας σώματος, καθώς και την αξία ολοκληρωμένων παρεμβάσεων που ενσωματώνουν οικογένεια, σχολείο και υπηρεσίες υγείας στην κοινότητα, με στόχο τη μείωση του στιγματισμού και την ενίσχυση της θετικής σχέσης των παιδιών και εφήβων με το σώμα τους. .