Η ελληνική δημόσια διπλωματία στον 21ο αιώνα

Abstract

Η δημόσια διπλωματία συνιστά εξαιρετικά σημαντικό τμήμα της εξωτερικής πολιτικής και, στη διάρκεια του 21ου αιώνα, αναδεικνύεται σε βασική πτυχή της για τα κράτη. Η παρούσα εργασία εξετάζει την ελληνική δημόσια διπλωματία στον 21ο αιώνα μέσα από τις αντιλήψεις και εμπειρίες Ελλήνων διπλωματών, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της. Η ανάλυση συνεντεύξεων κατέδειξε ότι η δημόσια διπλωματία θεωρείται στρατηγικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής, με δυνατότητα ενίσχυσης της διεθνούς επιρροής της χώρας, αλλά στην ελληνική πρακτική παρατηρείται εσωστρέφεια, ανεπαρκής στοχοθέτηση διεθνών κοινών, περιορισμένη χρήση ψηφιακών μέσων και αδύναμη αξιοποίηση των θεσμών και της διασποράς. Η έρευνα ανέδειξε τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς ως συγκριτικού πλεονεκτήματος και την ανάγκη στρατηγικού προσανατολισμού, ενίσχυσης στελέχωσης, αξιοποίησης πόρων και ενεργοποίησης των δικτύων επιρροής. Επιπλέον, υπογραμμίσθηκε η κρισιμότητα της ψηφιακής διπλωματίας, της συμμετοχικής προσέγγισης και της προληπτικής διαχείρισης κρίσεων για την αποτελεσματική προβολή της χώρας. Η μελέτη καταλήγει ότι η αναβάθμιση της ελληνικής δημόσιας διπλωματίας απαιτεί συνδυασμό δομικών μεταρρυθμίσεων, στρατηγικής, τεχνολογικής προσαρμοστικότητας, συνεργασίας με μη κρατικούς φορείς και συνεπούς αξιοποίησης του πολιτιστικού κεφαλαίου, ώστε η Ελλάδα να εδραιώσει τη θέση της ως σύγχρονη και επιδραστική διεθνής παρουσία.