Παρακίνηση εργαζομένων στην Διοίκηση Ανθρώπινων Πόρων-Μελέτη περίπτωσης OTS A.E.

Abstract

Η παρούσα εργασία εξετάζει σφαιρικά και σε βάθος το ζήτημα της παρακίνησης του ανθρώπινου δυναμικού στο πλαίσιο της Διοίκησης Ανθρώπινων Πόρων (ΔΑΠ), με επίκεντρο τη μελέτη περίπτωσης της «OTS AE», μιας ελληνικής τεχνολογικής εταιρείας με καινοτόμο προσανατολισμό. Πιο συγκεκριμένα διερευνά τις απόψεις τριών στελεχών της εταιρείας σχετικά με την αντίληψή, τις στρατηγικές και τις τεχνικές παρακίνησης που εφαρμόζονται στην εταιρεία, τους παράγοντες που την επηρεάζουν, τον ρόλο της ηγεσίας καθώς και τους παράγοντες που καθιστούν δύσκολη την παρακίνηση των εργαζομένων. Προκειμένου να διερευνηθούν οι αντιλήψεις των ηγετικών στελεχών της «OTS AE», επιλέχθηκε η ποιοτική ερευνητική προσέγγιση και συλλέχθηκαν τρεις ημιδομημένες συνεντεύξεις, οι οποίες στη συνέχεια αναλύθηκαν, ακολουθώντας όλα τα βήματα της ερευνητικής διαδικασίας. Η συνειδητή επιλογή της ποιοτικής έρευνας προσφέρει τη δυνατότητα διερεύνησης σύνθετων φαινομένων που σχετίζονται με στάσεις, αξίες και αντιλήψεις, τα οποία δύσκολα αποτυπώνονται μέσω κλειστών ερωτήσεων. Η διερεύνηση αυτών των ζητημάτων απαιτεί ένα εργαλείο που να επιτρέπει την ανάπτυξη λόγου, την αφήγηση εμπειριών και την έκφραση κριτικών σκέψεων, στοιχεία που καθιστούν τις ημιδομημένες συνεντεύξεις ιδιαίτερα πρόσφορες Η ανάλυση των αποτελεσμάτων κωδικοποιήθηκε σε έξι θεματικές ενότητες που περιλαμβάνουν το Παρακινητικό σύστημα και το εργασιακό κλίμα στην εταιρεία, την Μάθηση, ανάπτυξη και επαγγελματική εξέλιξη ως πυρήνα παρακίνησης, την Ηγεσία, Εμπιστοσύνη και Διαφάνεια, τα Κίνητρα, Χρήμα και τα όρια της οικονομικής παρακίνησης, την Εξατομικευμένη παρακίνηση και τέλος τους Μηχανισμούς παρακολούθησης, ανατροφοδότησης και αξιολόγησης της παρακίνησης και εξάχθηκαν συμπεράσματα σχετικά με την βαρύτητά τους και την επίδρασή τους ως παρακινητικοί παράγοντες ενώ έγινε και προσπάθεια σύγκρισης των αποτελεσμάτων µε την σχετική βιβλιογραφία.