Η επίδραση του Τουρισμού στην Απασχόληση: Θεωρητική και Εμπειρική Διερεύνηση σε Περιφερειακό Επίπεδο στην Ελλάδα

Abstract

Η παρούσα εργασία εξετάζει την επίδραση του τουρισμού στην απασχόληση σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο στην Ελλάδα. Η ανάλυση βασίζεται σε τριμηνιαία δεδομένα από τις 13 ελληνικές περιφέρειες για την περίοδο 2016Q1-2024Q2. Χρησιμοποιώντας την εκτίμηση Panel Data, διερευνώνται οι σχέσεις μεταξύ αφίξεων εισερχόμενου τουρισμού, δαπανών ανά διαμονή καθώς και η επίδραση της πανδημίας στην απασχόληση. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση αναδεικνύει πληθώρα εμπειρικών ερευνών που τεκμηριώνουν τη θετική σχέση του τουρισμού με την απασχόληση. Ωστόσο, καμία από αυτές τις μελέτες δεν εξετάζει τη χωρική διάσταση των τουριστικών επιδράσεων σε περιφερειακό επίπεδο στην Ελλάδα. Αυτό το ερευνητικό κενό έρχεται να καλύψει η παρούσα μελέτη, η οποία εστιάζει στη διερεύνηση των περιφερειακών διαφοροποιήσεων, προσφέροντας νέα εμπειρικά δεδομένα και πολύτιμη γνώση για την ανάπτυξη στοχευμένων πολιτικών. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν ότι, σε εθνικό επίπεδο, ότι ο αριθμός των αφίξεων και των δαπανών ανά διαμονή, συνδέονται θετικά με την απασχόληση. Συγκεκριμένα, μια αύξηση κατά 1% στις αφίξεις τουριστών οδηγεί σε αύξηση της απασχόλησης κατά 0.0186%, ενώ μια αντίστοιχη αύξηση στις δαπάνες ανά διαμονή αυξάνει την απασχόληση κατά 0.0492%. Επιπλέον, η ψευδομεταβλητή που αποτυπώνει την επίδραση της πανδημίας δεν είναι στατιστικά σημαντική, παρουσιάζοντας συντελεστή σχεδόν μηδενικό (-0.0045). Σε περιφερειακό επίπεδο, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των ελληνικών περιφερειών, με μόνο λίγες τουριστικά ανεπτυγμένες περιοχές να απολαμβάνουν οφέλη από τον εισερχόμενο τουρισμό. Ενδεικτικά, στα Ιόνια Νησιά, το Νότιο Αιγαίο και την Κρήτη οι αφίξεις συνδέονται με αύξηση της απασχόλησης κατά 0,033%, 0,023% και 0,019% αντίστοιχα. Αντίθετα, στις υπόλοιπες εννέα περιφέρειες δεν παρατηρείται κάποια στατιστικά σημαντική σχέση.