Ιδιαιτερότητες και επιπτώσεις της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης σε ομάδες ποδοσφαίρου στη δεύτερη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος: Η περίπτωση της Παναχαϊκής
Date
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) αποτελεί ένα πεδίο που κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον στον χώρο του σύγχρονου αθλητισμού, καθώς οι αθλητικοί οργανισμοί αναγνωρίζονται πλέον όχι μόνο ως ψυχαγωγικοί και αγωνιστικοί φορείς αλλά και ως κοινωνικοί δρώντες με σημαντική επιρροή στις τοπικές κοινότητες. Η συγκεκριμένη έρευνα εστιάζει στην περίπτωση της Παναχαϊκής Γυμναστικής Ένωσης, μίας ιστορικής ομάδας της δεύτερης κατηγορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, με έντονη τοπική κοινωνική ταυτότητα και βαθιές πολιτισμικές ρίζες στην πόλη της Πάτρας. Σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο η ομάδα αντιλαμβάνεται, σχεδιάζει και εφαρμόζει δράσεις ΕΚΕ, ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την υλοποίησή τους, ποια οφέλη και προοπτικές αναδύονται, καθώς και ποια εμπόδια περιορίζουν την αποτελεσματικότητά τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η ομάδα αναγνωρίζει τον κοινωνικό της ρόλο και πραγματοποιεί δράσεις με επίκεντρο την αλληλεγγύη, τη νεολαία, την ενίσχυση ευπαθών ομάδων και τη σύνδεση με την τοπική κοινότητα. Ωστόσο, η υλοποίηση των δράσεων επηρεάζεται από περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, έλλειψη μόνιμων δομών και εξάρτηση από εξωτερική υποστήριξη και χορηγίες. Παρά τα εμπόδια, η ΕΚΕ μπορεί να αποτελέσει για ομάδες μικρότερης κατηγορίας σημαντικό εργαλείο ενίσχυσης της κοινωνικής νομιμοποίησης, καλλιέργειας θετικής εικόνας, ενδυνάμωσης των σχέσεων με την τοπική κοινωνία και αύξησης της συμμετοχής των φιλάθλων. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ανάγκη θεσμικής υποστήριξης, στρατηγικού σχεδιασμού και αξιοποίησης συνεργασιών με φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και της αγοράς. Συμπερασματικά, η εργασία αναδεικνύει ότι η ΕΚΕ μπορεί να αποτελέσει μοχλό βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής ακόμη και για συλλόγους με περιορισμένους πόρους, υπό την προϋπόθεση ότι καλλιεργείται ως σταθερή κουλτούρα και όχι ως αποσπασματική ή επικοινωνιακή πρακτική.

