Οι Έννοιες του Λαού και του Έθνους στον Εθνικό Συναγερμό [Εθνικό Μέτωπο] Και στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό (ΛΑ.Ο.Σ.)

Abstract

Ο χώρος της ακροδεξιάς έχοντας αφήσει πίσω του τα χαρακτηριστικά του Φασισμού και του Ναζισμού, τα οποία υπήρξαν μεταπολεμικά διακυβεύματα και έχοντας περάσει και από τη περίοδο του μεταβιομηχανισμού, έχει αποκτήσει νέα χαρακτηριστικά τα οποία αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως «τρίτο κύμα». Η νέα άκρα δεξιά με την επίκληση στις έννοιες του Έθνους και του Λαού, προτάσσει τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό, ως τη μοναδική πολιτική έκφραση για την αντιμετώπιση των πολιτικών και κοινωνικών προβλημάτων. Ο μετασχηματισμός της νέας άκρα δεξιάς εξελίσσεται σε δύο περιόδους. Η πρώτη περίοδος χαρακτηρίζεται από την έντονη ριζοσπαστικοποίηση, των κομμάτων και των φορέων που την αποτελούν, έχοντας ως γνώμονα στη διαλεκτική και στη ρητορική τους την εναντίωση σε ζητήματα, όπως η μετανάστευση, η παγκοσμιοποίηση, οι εγχώριες και ξένες ελίτ και χαρακτηρίζονται από έντονο αντι-σημιτισμό. Στη δεύτερη περίοδο η μεταστροφή που παρατηρείται, στη ρητορική των κομμάτων της ακροδεξιάς, έγκειται στο γεγονός ότι μετατράπηκαν από κόμματα καταγγελίας σε κόμματα διεκδίκησης της εξουσίας. Η πιο μετριοπαθής εικόνα που έδειξαν στόχευε στη μεγαλύτερη διείσδυση στα κοινωνικά στρώματα. Η νέα άκρα δεξιά προτάσσει το έθνος και το λαό, ως ομογενοποιημένη οντότητα και την θέτει ως «θεμέλιο λίθο» για την ανάπτυξη ολόκληρης της ακροδεξιάς ιδεολογίας. Η παρακάτω εργασία εξετάζει κατά πόσο ο γαλλικός Εθνικός Συναγερμός και ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, αποτελούν μέρος αυτής της συνθήκης.