Ο ρόλος της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση στη διαχείριση της ελλειμματικής προσοχής και της υπερκινητικότητας σε τάξη προσχολικής ηλικίας.

Abstract

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη δυναμική σχέση μεταξύ της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση (ΔΤΕ) και της υποστήριξης παιδιών με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Το θεωρητικό πλαίσιο παρέχει αναλυτική παρουσίαση της ιστορικής εξέλιξης, των μεθοδολογιών και των παιδαγωγικών αξιών της ΔΤΕ, αναδεικνύοντας τη δυνατότητά της να προάγει την ενσυναίσθηση, τη συνεργασία και τη δημιουργική έκφραση μεταξύ των μαθητών. Επιπλέον, η μελέτη εξετάζει τα βασικά χαρακτηριστικά της ΔΕΠΥ, υπογραμμίζοντας την επίδραση των δυσκολιών προσοχής, της υπερκινητικότητας και της παρορμητικότητας στη μαθησιακή, κοινωνική και συναισθηματική λειτουργία των παιδιών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον τρόπο με τον οποίο η ΔΤΕ μπορεί να λειτουργήσει ως υποστηρικτικό εργαλείο, ενισχύοντας τις κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες, βελτιώνοντας την προσοχή και προάγοντας την αυτορρύθμιση των μαθητών με ΔΕΠΥ. Η μελέτη παρουσιάζει επίσης πρακτικές παρεμβάσεις και τεχνικές, όπως το ρόλο-παιχνίδι, την αφήγηση ιστοριών και τον συνεργατικό αυτοσχεδιασμό που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές στην τάξη. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι η ΔΤΕ, όταν εφαρμόζεται με μεθοδικότητα, εμπλουτίζει το μαθησιακό περιβάλλον και παρέχει ένα ευέλικτο πλαίσιο που υποστηρίζει την ένταξη όλων των μαθητών.