Διερεύνηση των Βιολογικών και Περιβαλλοντικών Παραγόντων στην Αποτελεσματική Διαχείριση του Άγχους / Στρές
Διδακτορική διατριβή
Συγγραφέας
Μπατσικούρα, Μαρία
Ημερομηνία
2021-09-23Επιβλέπων
Ρόχας-Χίλ, Ανδρέα ΠαόλαΛέξεις κλειδιά
άγχος ; στρες ; διατροφή ; φυσική δραστηριότητα ; πολυμορφισμός του υποκινητή του γονιδίου μεταφορέα σεροτονίνης ; στρατηγικές αντιμετώπισηςΠερίληψη
Το άγχος είναι μια παθολογική κατάσταση που λειτουργεί ως μηχανισμός προειδοποίησης για πιθανό επερχόμενο κίνδυνο. Το στρες είναι μια βασική ανθρώπινη εμπειρία και ενυπάρχει σε όλες τις παθολογικές και μη παθολογικές καταστάσεις. Σε υπερβολικό βαθμό όμως το στρες αποτελεί νοσηρή εκδήλωση, χαρακτηριστική διαταραχή της προσαρμοστικής ικανότητας του ανθρώπου. Όλα τα άτομα εναλλάσσουν ευχάριστες ή δυσάρεστες στιγμές, βιώνουν άγχος, στρες, ενώ η ένταση αυτών των εμπειριών ποικίλει. Κάθε άτομο έχει και τους δικούς του τρόπους, στρατηγικές για να διαχειρίζεται το άγχος/στρες και να αντιμετωπίζει τις συνθήκες που το προκαλούν.
Στο σύγχρονο τρόπο ζωής, το ψυχοκοινωνικό στρες και το άγχος συνδέονται στενά με προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας. Η έκθεση σε υπερβολικό και χρόνιο στρες, μπορεί να αυξήσει το αλλοστατικό φορτίο και να θέσει, όλες τις ηλικιακές ομάδες, με σημαντικούς κινδύνους για την υγεία. Η ευπάθεια του άγχους εξαρτάται από τη γενετική παραλλαγή, αλλά η συνεχιζόμενη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, μπορεί να τροποποιήσει τις απαντήσεις ενός ατόμου στις αντιξοότητες, τόσο με τοξικό όσο και με τρόπο που προάγει την υγεία.
Οι αντιξοότητες σε νεαρή ηλικία, η αρχιτεκτονική του εγκεφάλου και η πλαστικότητα, οι ευάλωτοι γονότυποι και τα εξατομικευμένα πρότυπα φυσικής κατάστασης και διατροφής, μπορεί να ενορχηστρώσουν ένα προφίλ ανθεκτικότητας στο στρες ή στην έλλειψή του. Πολλοί γονιδιακοί τόποι και περιοχές του εγκεφάλου συνδέονται με τη φυσική κατάσταση και τα θρεπτικά συστατικά, προκειμένου να ασκήσουν εξατομικευμένες προσαρμοστικές ή δυσπροσαρμοστικές αντιδράσεις στους στρεσογόνους παράγοντες της ζωής, που μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά, τόσο τη ψυχική όσο και τη σωματική υγεία. Η σωματική άσκηση και η υγιεινή διατροφή θεωρούνται σημαντικά εργαλεία παρέμβασης για την προώθηση της υγείας και έχουν αποδειχθεί προηγουμένως ότι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην αντιδραστικότητα του στρες.
Περίληψη
Αnxiety is a pathological condition that acts as a warning mechanism for possible upcoming danger. Stress is a basic human experience and is inherent in all pathological and non-pathological conditions. In excess, however, stress is a morbid manifestation, a characteristic disorder of the adaptive capacity of man. All individuals alternate between pleasant or unpleasant moments, experience stress, anxiety, while the intensity of these experiences varies. Each individual though has their own ways and strategies to manage anxiety/stress and deal with these situations in a more subjective way.
In modern lifestyles, psychosocial stress and anxiety are closely related to mental and physical health problems. Exposure to excessive and chronic stress, can increase the allostatic load and pose, all age groups, significant health risks. The vulnerability of anxiety depends on genetic variation, but continued interaction with the environment, can modify a person's responses to adversity, both in a toxic and health-promoting way.
Adversity at a young age, brain architecture and plasticity, vulnerable genotypes and individualized fitness and nutrition patterns, may orchestrate a stress-resistance profile or lack of. Many gene loci and brain regions are linked to fitness and nutrients in order to exert individualized adaptive or maladaptive reactions to life stressors, which can negatively affect both mental and physical health. Physical exercise and healthy eating are considered important intervention tools to promote health and have previously been shown to play a crucial role in stress reactivity.
Αριθμός σελίδων
σελ. 219Σχολή
Σχολή Επιστημών ΥγείαςΑκαδημαϊκό Τμήμα
Τμήμα ΝοσηλευτικήςΓλώσσα
ΕλληνικάΠεριγραφή
Δ.Δ. 7URI
https://amitos.library.uop.gr/xmlui/handle/123456789/8125http://dx.doi.org/10.26263/amitos-1627