Προσβασιμότητα των ατόμων με οπτική αναπηρία στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Abstract

Η παρούσα εργασία διερευνά το ζήτημα της προσβασιμότητας των ατόμων με οπτική αναπηρία στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Μ.Μ.Μ.), με στόχο την ανάδειξη των εμποδίων που δυσκολεύουν την αυτόνομη και ισότιμη πρόσβαση για την εν λόγω κοινωνική ομάδα. Βασισμένη στο κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας, η μελέτη προσεγγίζει την προσβασιμότητα ως μια κοινωνικοπολιτική κατασκευή που αντανακλά βαθύτερες ανισότητες. Η εργασία αναλύει τη σχέση μεταξύ προσβασιμότητας και Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, αφού παρουσιάζει τις επιπτώσεις της μειωμένης προσβασιμότητας για τα αστικά και υπεραστικά, οδικά και σταθερά, μέσα μεταφοράς. Μέσα από την εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση και τα ποσοτικά ευρήματα αναδεικνύονται οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα με προβλήματα όρασης κατά τη χρήση αστικών και υπεραστικών συγκοινωνιών, με έμφαση σε παράγοντες όπως η απουσία ηχητικών/απτικών πληροφοριών, οι ανεπαρκείς υποδομές και η έλλειψη εκπαιδευμένου προσωπικού. Τέλος, η εργασία προτείνει συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής για την προώθηση της καθολικής προσβασιμότητας, υποστηρίζοντας τη συμπερίληψη των ΑμεΑ στον σχεδιασμό των μεταφορών, την ανάπτυξη και εφαρμογή τεχνολογικών λύσεων προσβασιμότητας και την εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού. Συμπερασματικά, υποστηρίζεται ότι η ισότιμη πρόσβαση στα Μ.Μ.Μ. συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και προϋπόθεση για τη συγκρότηση συμπεριληπτικών κοινωνιών.