Safeguarding στον αθλητισμό - διεθνείς πρακτικές και συγκριτική ανάλυση

Abstract

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη διαμόρφωση και εφαρμογή πολιτικών safeguarding στον αθλητισμό, εστιάζοντας στις θεσμικές, κοινωνικές και πολιτισμικές διαστάσεις που επηρεάζουν την προστασία των ανηλίκων στο αθλητικό περιβάλλον. Με αφετηρία τη διαπιστωμένη διεθνώς ανάγκη για ασφαλείς και ενδυναμωτικούς χώρους για παιδιά και νέους, η μελέτη επιχειρεί συγκριτική αποτύπωση των πλαισίων safeguarding σε τρεις διαφορετικές χώρες: το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και την Ελλάδα. Αξιοποιώντας μια ποιοτική, συγκριτική μεθοδολογική προσέγγιση, η εργασία βασίζεται σε ανάλυση θεσμικών εγγράφων, πολιτικών, επιστημονικής βιβλιογραφίας και ερευνητικών αναφορών. Η επιλογή των χωρών έγινε με κριτήρια ωριμότητας του θεσμικού πλαισίου, γεωπολιτικής ποικιλίας και διαθεσιμότητας δεδομένων. Η ανάλυση κάθε περίπτωσης ακολουθεί κοινή θεματική δομή: ιστορικο-νομικό πλαίσιο, θεσμοί και οργανισμοί εφαρμογής, εργαλεία εκπαίδευσης και αξιολόγησης, καθώς και οι κύριες προκλήσεις που αναδεικνύονται. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι, ενώ κοινές αρχές διατρέχουν το safeguarding διεθνώς, οι τρόποι ενσωμάτωσής του επηρεάζονται από την πολιτική βούληση, τις κοινωνικές ευαισθησίες και τις διοικητικές δυνατότητες κάθε χώρας. Το Ηνωμένο Βασίλειο προβάλλει ως πρότυπο θεσμικής εδραίωσης, η Αυστραλία ως παράδειγμα οργανωτικής εναρμόνισης και πολιτειακής συνεργασίας, ενώ η Ελλάδα παρουσιάζει χαρακτηριστικά καθυστερημένης θεσμικής ανταπόκρισης αλλά με πρόσφατες εξελίξεις. Η εργασία καταλήγει με συγκεκριμένες προτάσεις για ενίσχυση των πολιτικών safeguarding, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διατομεακή συνεργασία, εκπαίδευση, λογοδοσία και πολιτισμική αλλαγή στον αθλητισμό.