Αξιολόγηση μέσω χρήσης σταθμισμένων δοκιμασιών στην κρανιοεγκεφαλική κάκωση παιδιών και εφήβων
Date
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την αξιολόγηση παιδιών και εφήβων με Κρανιοεγκεφαλική Κάκωση (ΚΕΚ) μέσω της χρήσης σταθμισμένων δοκιμασιών, όπως νευροψυχολογικές αξιολογήσεις. Σκοπός Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση βιβλιογραφικών δεδομένων σχετικά με τους πιο διαδεδομένους τρόπους αξιολόγησης παιδιών και εφήβων μετά από ΚΕΚ, καθώς και η διερεύνηση της διαθεσιμότητας σταθμισμένων εργαλείων για τον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση ερευνητικών άρθρων στη βάση δεδομένων PubMed, με λέξεις-κλειδιά: «traumatic brain injury», «children», «adolescents», «assessment tools», «Greece». Συμπεριλήφθηκαν πέντε άρθρα βάσει της συνάφειας με το θέμα. Αποτελέσματα Η ανάλυση των άρθρων ανέδειξε πολυεπίπεδες επιπτώσεις των ΚΕΚ σε παιδιά και εφήβους, με κυριότερες δυσκολίες στην εκτελεστική λειτουργία, τη μνήμη, την ταχύτητα επεξεργασίας και τη συμπεριφορά. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τη σημασία της χρήσης σταθμισμένων νευροψυχολογικών δοκιμασιών για την αξιόπιστη αξιολόγηση των γνωστικών και συμπεριφορικών συνεπειών, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Επιπλέον, η πρόγνωση επηρεάζεται σημαντικά από βιοϊατρικούς δείκτες, όπως η ενδοκράνια πίεση, το αρχικό επίπεδο συνείδησης (GCS) και οι απεικονιστικές καταγραφές μέσω ειδικών CT scores. Συμπεράσματα Συνολικά, τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για συνδυαστική αξιολόγηση με τη χρήση νευροψυχολογικών και ιατρικών εργαλείων, καθώς και για την ανάπτυξη εθνικά σταθμισμένων μεθόδων που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του ελληνικού παιδιατρικού πληθυσμού. Επιπλέον, παρατηρείται απουσία ολοκληρωμένων προγνωστικών μοντέλων που να ενσωματώνουν νευροψυχολογικές, βιολογικές και ακτινολογικές παραμέτρους. Τέλος, απαιτούνται προοπτικές, πολυκεντρικές μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα και τυποποιημένες θεραπευτικές παρεμβάσεις, προκειμένου να ενισχυθεί η εγκυρότητα των ευρημάτων και η καθολικότητα των προτεινόμενων πρακτικών.

