ΠολυΕπίπεδη Διακυβέρνηση: το Ευρωπαϊκό Μοντέλο και η εκτός Ευρωπαϊκών Συνόρων Δυναμική του
| dc.contributor.advisor | Μανώλη, Παναγιώτα | |
| dc.contributor.author | Παπαζαχαροπούλου, Ελένη | |
| dc.contributor.committee | Τζιφάκης, Νικόλαος | |
| dc.contributor.committee | Φακιολάς, Ευστάθιος | |
| dc.contributor.department | Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων | el |
| dc.contributor.faculty | Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών | el |
| dc.contributor.master | Διακυβέρνηση και Δημόσιες Πολιτικές | el |
| dc.date.accessioned | 2026-03-13T12:42:24Z | |
| dc.date.available | 2026-03-13T12:42:24Z | |
| dc.date.issued | 2025 | |
| dc.description.abstract | Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) στην προσπάθειά της να υποστηρίξει την περιφερειακή ανάπτυξη, επινόησε, στα τέλη της δεκαετίας του 80, την «Πολυεπίπεδη Διακυβέρνηση» (ΠΕΔ). Μια «μεθοδολογία υλοποίησης» ευρωπαϊκών πολιτικών και της «Πολιτικής Συνοχής» (ΠΣ) ιδιαίτερα, που δικτυώνει τους καθ’ ύλην αρμόδιους τοπικούς, περιφερειακούς, εθνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς σε ένα «σύστημα διακυβέρνησης» με στόχο την άμβλυνση των ανισοτήτων. Ένας «ιστορικός στόχος» που ακολουθεί την ΕΕ από την ίδρυσή της. Με τις διαδοχικές διευρύνσεις, ο στόχος αυτός έγινε ακόμα πιο επιτακτικός, ενώ ο συντονισμός των εμπλεκομένων φορέων, αναδείχθηκε εξίσου σημαντικός για την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που υλοποιούνται τοπικά. Θεσπίστηκαν έτσι οι 2 αρχές, η «αρχή της εταιρικής σχέσης» και η «αρχή της επικουρικότητας» πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε το ευρωπαϊκό μοντέλο της ΠΕΔ. Η προσπάθεια αυτή ενός αποκεντρωμένου και ταυτόχρονα συμμετοχικού μοντέλου διακυβέρνησης, δεν διέφυγε της προσοχής της ακαδημαϊκής κοινότητας, που το χαρακτήρισε «συνειδητή θεσμική δημιουργικότητα», πυροδοτώντας πληθώρα αναλύσεων. Έκτοτε, το ευρωπαϊκό μοντέλο της ΠΕΔ έχει διανύσει μακρά πορεία «αναθεωρήσεων» συνοδεύοντας την εξέλιξη της ΠΣ, αλλά και τους μετασχηματισμούς της ίδιας της ΕΟΚ/ΕΕ. Μια συνεχής και άοκνη προσπάθεια για μετρήσιμο και ορατό αποτέλεσμα, που για τα ΚΜ της ΕΕ φαίνεται, σταδιακά, να αποδίδει. Τι συμβαίνει όμως όταν η «ευρωπαϊκή παρέμβαση» προορίζεται εκτός ευρωπαϊκών συνόρων; Μπορεί το ευρωπαϊκό μοντέλο της ΠΕΔ να αξιοποιηθεί και να λειτουργήσει σε διαφορετικά θεσμικά περιβάλλοντα και ποια είναι η εκτός ευρωπαϊκών συνόρων δυναμική του; Σε αυτό το ερώτημα επιχειρεί να απαντήσει η παρούσα εργασία, εστιάζοντας στον γεωγραφικό χώρο που οριοθετείται σήμερα ως «Δυτικά Βαλκάνια» (ΔΒ). Η μακροχρόνια και αμφίρροπη σχέση της ΕΕ με τα ΔΒ, που διαταράχθηκε απότομα με την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ανέτρεψε τις εκατέρωθεν αναστολές και συνήθεις ισορροπίες, με την προοπτική της διεύρυνσης να προβάλει ανανεωμένη και ρεαλιστική όσο ποτέ. | el |
| dc.description.abstracttranslated | The European Union (EU) in its endeavor to support regional development invented, late 80s, “Multilevel Governance” (MLG). An “implementation methodology” of European policies and the “Cohesion Policy” (CP) in particular, that brings together all relevant local, regional, national and European bodies in a “governance system” aiming to overcome regional inequalities. A “historical objective” that accompanies EU, since foundation. Successive enlargements demonstrate that this objective became all the more important, while coordination of the bodies involved emerged equally important to ensure effectiveness of policies implemented locally. The two principles, the “partnership principle” and the “principle of subsidiarity”, were thus established, upon which the European MLG model was founded. This effort, to setup a decentralized and participatory governance model did not escape the attention of the academic community, which qualified it as “conscious institutional creativity”, further triggering a multitude of analyses. Since then, the European MLG model has undergone a long process of “revisions” accompanying both, the CP development and the transformations of the EEC/EU itself. A continuous and tireless effort for visible and measurable results, that seems gradually to pay off, for EU MS. But what happens when the “European intervention” is intended beyond European borders? Can the European MLG model apply and operate in different institutional environments? And what about its dynamic beyond Europe? This paper attempts to answer this question, focusing on the geographical area currently defined as the “Western Balkans” (WB). The long-standing and ambivalent relationship between the EU and the WB, abruptly disrupted by the Russian invasion in Ukraine, overturned mutual reserves and common territorial balances, with the enlargement perspective emerging as renewed and realistic as ever. | el |
| dc.format.extent | 51 | el |
| dc.identifier.uri | https://amitos.library.uop.gr/handle/123456789/9761 | |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.subject | Συγκριτική διακυβέρνηση | el |
| dc.subject | Ευρωπαϊκή Ένωση | el |
| dc.subject.keyword | ΠολυΕπίπεδη Διακυβέρνηση | el |
| dc.subject.keyword | Δυτικά Βαλκάνια | el |
| dc.subject.keyword | Πολιτική Συνοχής | el |
| dc.title | ΠολυΕπίπεδη Διακυβέρνηση: το Ευρωπαϊκό Μοντέλο και η εκτός Ευρωπαϊκών Συνόρων Δυναμική του | el |
| dc.title.alternative | MultiLevel Governance: the European Model and its Dynamic Beyond European Borders | el |
| dc.type | Μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία | el |