Ηγεσία και παρακίνηση στο δημόσιο τομέα

Abstract

Εισαγωγή: Η ηγεσία και η παρακίνηση αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την αποτελεσματική λειτουργία των οργανισμών του δημόσιου τομέα, καθώς επηρεάζουν άμεσα την εργασιακή στάση, τη δέσμευση και την απόδοση των εργαζομένων. Στο ελληνικό διοικητικό περιβάλλον, το οποίο χαρακτηρίζεται από θεσμικούς περιορισμούς, έντονη γραφειοκρατία και περιορισμένες δυνατότητες παροχής υλικών κινήτρων, η μελέτη των αντιλήψεων των εργαζομένων σχετικά με την ηγεσία και την παρακίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Σκοπός: Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση και τον βαθμό επίδρασης της αντιλαμβανόμενης ηγεσίας στην παρακίνηση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, με εμπειρική εφαρμογή στους Δήμους της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας. Ειδικότερα, επιδιώκεται η αποτύπωση των στάσεων των εργαζομένων, η διερεύνηση της ύπαρξης συσχέτισης μεταξύ ηγεσίας και παρακίνησης, καθώς και η ανάδειξη ηγετικών πρακτικών που συμβάλλουν στην ενίσχυση της οργανωσιακής δέσμευσης. Υλικό-Μέθοδος: Η μελέτη υιοθέτησε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση μέσω δομημένου ερωτηματολογίου αυτοναφοράς, το οποίο περιλάμβανε 34 ερωτήσεις κλειστού τύπου. Το δείγμα αποτέλεσαν 107 εργαζόμενοι από τους Δήμους Κορινθίων, Λουτρακίου – Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων, Σικυωνίων, Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης, Βέλου - Βόχας και Νεμέας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά και η ανάλυση περιλάμβανε ελέγχους αξιοπιστίας, περιγραφική στατιστική, ανάλυση συσχέτισης και ανάλυση παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι εργαζόμενοι αξιολογούν την ηγεσία στους οργανισμούς τους με ιδιαίτερα θετικό τρόπο, κυρίως ως προς την επικοινωνία, την υποστήριξη, την αναγνώριση της προσπάθειας και τη διατήρηση θετικού εργασιακού κλίματος. Τα επίπεδα παρακίνησης εμφανίζονται υψηλά και στηρίζονται κυρίως σε άυλους και εσωτερικούς παράγοντες, όπως το αίσθημα κοινωνικής προσφοράς, οι σχέσεις συνεργασίας και οι διοικητικές πρακτικές που ενισχύουν τη δέσμευση των εργαζομένων. Διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ ηγεσίας και παρακίνησης, ενώ η ανάλυση παλινδρόμησης ανέδειξε την ηγεσία ως στατιστικά σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της παρακίνησης. Δεν εντοπίστηκαν ουσιαστικές διαφοροποιήσεις με βάση δημογραφικά ή υπηρεσιακά χαρακτηριστικά. v Συμπεράσματα: Η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η αποτελεσματική, ανθρωποκεντρική και συμμετοχική ηγεσία αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την ενίσχυση της παρακίνησης και της οργανωσιακής δέσμευσης στο δημόσιο τομέα. Σε ένα περιβάλλον περιορισμένων υλικών κινήτρων, ο ρόλος της ηγεσίας αναδεικνύεται καθοριστικός για τη διαμόρφωση θετικού εργασιακού κλίματος και την ενδυνάμωση του ανθρώπινου δυναμικού, συμβάλλοντας στη .βελτίωση της οργανωσιακής αποτελεσματικότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων δημόσιων υπηρεσιών.