Η χρήση νέων τεχνολογιών στη διερεύνηση των προβλημάτων της πρώιμης παρέμβασης.

Abstract

Η έρευνα αυτή εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο οι αναδυόμενες τεχνολογίες συμβάλλουν στην αναγνώριση και διαχείριση των προκλήσεων που σχετίζονται με προγράμματα πρώιμης παιδικής παρέμβασης για παιδιά με αναπτυξιακές δυσκολίες. Χρησιμοποιήθηκε μικτή μεθοδολογία με δομημένο ερωτηματολόγιο κλίμακας Likert και ανοιχτές ερωτήσεις. Συμμετείχαν εξήντα επαγγελματίες (75% γυναίκες, 25% άνδρες) από διάφορους ρόλους πρώιμης παρέμβασης, μέσω της πλατφόρμας Google Forms (Ιούνιος-Ιούλιος 2025). Τα ευρήματα έδειξαν κυρίως θετικές αντιλήψεις, με τρία τέταρτα των συμμετεχόντων να αναμένουν σημαντική αύξηση της χρήσης ψηφιακών εργαλείων. Οι επαγγελματίες αναγνώρισαν ότι η τεχνολογία διευκολύνει την κατανόηση των αναπτυξιακών αναγκών των παιδιών (μέσος όρος 4.3) και ενισχύει τη συνεργασία με "οικογένειες και φροντιστές" (μέσος όρος 4.1). Η μεγαλύτερη συναίνεση αφορούσε την ανάγκη δομημένης επαγγελματικής ανάπτυξης (μέσος όρος 4.6), καθώς λιγότεροι από τους μισούς (41.2%) είχαν λάβει επίσημη εκπαίδευση. Πλατφόρμες εξ αποστάσεως μάθησης (51%), εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης (17.6%) και λογισμικό αξιολόγησης (15.7%) ήταν οι κυριότερες τεχνολογίες. Επαγγελματίες κάτω των 35 ετών έδειξαν υψηλότερη τεχνολογική επάρκεια (4.5 έναντι 3.6, p<.05), ενώ κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων εμφάνισαν μεγαλύτερη δεκτικότητα στην τεχνητή νοημοσύνη (4.2 έναντι 3.5, p<.05).