Κρίση Θεσμών στην Ελλάδα κατά την διάρκεια των Μνημονίων

Abstract

Η διπλωματική εργασία εξετάζει την κρίση των θεσμών στην Ελλάδα κατά την διάρκεια των μνημονίων (2010–2018) και τη σχέση της με την οικονομική ύφεση και τις πολιτικές λιτότητας. Το θεωρητικό μέρος πραγματεύεται την κρίση ήδη πριν από το 2010 και καταλήγει στον μετασχηματισμό που υπέσθη κατά την διάρκεια των μνημονιων. Ως αποτέλεσμα διαφαίνεται η περαιτέρω αποδυνάμωση των θεσμών, η μείωση της εμπιστοσύνης των πολιτών σε Βουλή και κυβέρνηση, η αύξηση του λαϊκισμού και η πολιτική πόλωση. Οι ταχείες, επιβαλλόμενες και έκτακτες διαδικασίες νομοθέτησης περιόρισαν τη συμμετοχή των θεσμικών οργάνων, ενώ η εφαρμογή αυστηρών δημοσιονομικών πολιτικών επέτεινε την κοινωνική ανισότητα και την ύφεση. Στο εμπειρικό μέρος, μέσω ερωτηματολογίου σε 170 πολίτες, διερευνώνται οι αντιλήψεις για την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και τις κοινωνικές συνέπειες των μνημονίων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι πολίτες συνδέουν την κρίση των θεσμών με την οικονομική κρίση, αναγνωρίζουν την αποδυνάμωση των θεσμών και θεωρούν ότι οι πολιτικές λιτότητας επιδείνωσαν κοινωνικές συνθήκες όπως ανεργία, φτώχεια και μειωμένη πρόσβαση σε υγεία και εκπαίδευση. Συμπερασματικά, η εργασία καταδεικνύει ότι η κρίση των θεσμών προϋπήρχε και μάλιστα αλληλοενισχύθηκε με την οικονομική, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο θεσμικής και κοινωνικής αποσταθεροποίησης, ενώ η εμπειρική έρευνα επιβεβαιώνει την βιβλιογραφία περί άρρηκτης σχέσης της ποιότητας των θεσμών με την επιτυχία των πολιτικών λιτότητας κατά τις περιόδους οικονομικής κρίσης.