Show simple item record

dc.contributor.advisorΚλαδάκη, Μαρία
dc.contributor.authorΓιαννακοπούλου, Αιμιλία
dc.description.abstractΤο βασικό χαρακτηριστικό της προσχολικής ηλικίας είναι η εξερεύνηση του μέχρι τότε άγνωστου κόσμου. Τα παιδιά εντάσσονται σε μη οικεία και άγνωστα κοινωνικά πλαίσια στα οποία καλούνται να προσαρμοστούν. Η προσαρμογή στις νέες κοινωνικές συνθήκες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εκδήλωσης αρνητικών συναισθημάτων όπως είναι το άγχος. Εξαιτίας του κοινωνικού άγχους το νήπιο κρατιέται μακριά από καταστάσεις πολυσήμαντες και απαραίτητες για την ανάπτυξη ποικίλων ικανοτήτων στον γνωστικό, κοινωνικό και συναισθηματικό τομέα. Ως αποτέλεσμα παρουσιάζεται άρνηση από την πλευρά του νηπίου να συμμετέχει στις δραστηριότητες του Νηπιαγωγείου, επηρεάζοντας αρνητικά την αυτοεκτίμησή του. Το κοινωνικό άγχος των παιδιών μπορεί να μειωθεί μέσα από την εφαρμογή παρεμβάσεων που έχουν ως στόχο την ενδυνάμωση των κοινωνικών δεξιοτήτων. Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι η εξέταση της αποτελεσματικότητας που έχουν ως αποτέλεσμα ορισμένες παρεμβάσεις, οι οποίες βασίζονται στην αφήγηση και στην δραματοποίηση παραμυθιών, στα επίπεδα κοινωνικού άγχους των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Η μελέτη αποτελεί μία έρευνα δράσης μεικτής μεθοδολογίας. Στην έρευνα συμμετέχουν 48 παιδιά προσχολικής ηλικίας. Τα παιδιά αυτά χωρίστηκαν με τυχαία επιλογή σε δύο ομάδες, την πειραματική και την ομάδα ελέγχου. Οι παρεμβάσεις που εφαρμόστηκαν, δομήθηκαν με τρόπο τέτοιο ώστε να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην αφήγηση και στη δραματοποίηση παραμυθιών. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν με τη χρήση του ερωτηματολογίου για το κοινωνικό άγχος, ημερολογίου, συμμετοχικής παρατήρησης, συνέντευξης και της συμβολής του κριτικού φίλου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι πριν τις παρεμβάσεις τα παιδιά εμφανίζουν υψηλά επίπεδα κοινωνικού άγχους, ενώ μετά το πέρας των παρεμβάσεων παρουσιάστηκε σημαντική μείωση του κοινωνικού άγχους στην πειραματική ομάδα. Ένα από τα κύρια συμπεράσματα που προκύπτουν από τη διεξαγωγή της παρούσας έρευνας είναι ότι η αφήγηση και η δραματοποίηση παραμυθιών είναι μία πρακτική που συντελεί θετικά στη μείωση του κοινωνικού άγχους που εμφανίζουν τα νήπια.el
dc.publisherΠανεπιστήμιο Πελοποννήσουel
dc.rightsΑναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα*
dc.subjectΔραματική τέχνη στην εκπαίδευσηel
dc.subjectΕκπαιδευτικό δράμαel
dc.subjectΚοινωνικό άγχοςel
dc.subjectΠροσχολική ηλικίαel
dc.subjectΕκπαιδευτική παρέμβασηel
dc.titleΟι αφηγήσεις – δραματοποιήσεις παραμυθιών ως μέσο καταπολέμησης του Κοινωνικού Άγχους παιδιών προσχολικής ηλικίας.el
dc.typeΜεταπτυχιακή διπλωματική εργασίαel
dc.contributor.committeeΤσιάρας, Αστέριος
dc.contributor.committeeΚόνδης, Γεώργιος
dc.contributor.departmentΤμήμα Θεατρικών Σπουδώνel
dc.contributor.facultyΣχολή Καλών Τεχνώνel
dc.contributor.masterΔραματική Τέχνη και Παραστατικές Τέχνες στην Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση – MA in Drama and Performing Arts in Education and Lifelong Learningel
dc.subject.keywordΔραματική τέχνη στην εκπαίδευσηel
dc.subject.keywordΕκπαιδευτικό δράμαel
dc.subject.keywordΚοινωνικό άγχοςel
dc.subject.keywordΠροσχολική ηλικίαel
dc.subject.keywordΕκπαιδευτική παρέμβασηel
dc.description.abstracttranslatedThe main feature of preschool years is the exploration of the up until then unknown world. Children are part of unfamiliar and unknown social contexts to which they have to adapt. Adapting to new social conditions can increase the risk of negative emotions such as stress. Due to social anxiety, the infant is kept away from situations that are important and necessary for the development of various abilities in the cognitive, social and emotional field. As a result, the infant refuses to participate in the kindergarten's activities which in turn negatively affect his/her self-esteem. Children's social stress can be reduced through the implementation of interventions aimed at strengthening social skills. The purpose of this thesis is to examine the effectiveness of certain interventions, which are based on the narration and dramatization of fairy tales, on the levels of social anxiety in preschool children. The study is a mixed methodology action research. It involved 48 preschool children who were randomly divided into two groups, the experimental and the control group. The interventions implemented were structured in such a way so as to give special weight to the narration and dramatization of fairy tales. The data was collected using the social anxiety questionnaire, diary, participatory observation, interview and contribution of the critical friend. The results of the research showed that before the interventions the children show high levels of social anxiety, while after the end of the interventions there was a significant reduction of the social anxiety in the experimental group. One of the main conclusions that emerges from the present research is that storytelling and dramatization is a practice that contributes positively to the reduction of social anxiety that infants show.el

Files in this item


This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Except where otherwise noted, this item's license is described as
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα